De zoektocht naar evenwicht

Ik ben er al een tijdje achter dat veel prikkels bij mij intenser binnenkomen dan bij de meeste mensen en dat ik af en toe rust moet inbouwen om die prikkels te verwerken. Dat is mijn prikkelgevoelige kant, sensitieve ik.

Daarnaast wil ik nieuwe dingen doen, zien, beleven en heb ik moeite met routine, met sleur. Dat is mijn prikkelzoekende kant, avontuurlijke ik.

Avontuurlijke ik en sensitieve ik maken het mekaar nogal eens moeilijk. Ik ga graag op pad om nieuwe ervaringen op te doen, vervolgens komen er een hoop nieuwe prikkels binnen en heb ik tijd nodig om die te verwerken. Idealiter bouw ik net op dat moment wat tijd en stilte in om tot rust te komen. Idealiter kan ik net lang genoeg van die rust genieten om dan weer op avontuur te gaan. Dan ben ik in balans. Net genoeg prikkels, net genoeg rust om ze te verteren en te plaatsen.

Maar dat evenwicht vinden lukt niet altijd. Wanneer er namelijk geen tijd of plaats is om tot rust te komen op het moment dat ik dat nodig heb raakt sensitieve ik overprikkeld. Dan word ik moe, geïrriteerd, emotioneel wankel.

Ik zou mezelf hiertegen kunnen beschermen en veel rust en routine kunnen inbouwen. Perfect voor sensitieve ik. Maar als ik daarmee overdrijf komt avontuurlijke ik in opstand: gaat zich vervelen, wil naar buiten, wil leven. En dan zijn we weer waar we begonnen.

En zo komt het dat ik voortdurend op zoek moet naar dat punt waar de twee in evenwicht zijn. Ik vermoed dat dat voor veel mensen geldt maar heb het gevoel dat het touw waarop ik balanceer smaller is dan bij de meeste mensen. Het voordeel hiervan is dat heb moeten leren balanceren en daardoor misschien wel beter dan anderen aanvoel wat goed voor me is en wat niet.  Maar het is en blijft een zoektocht.

Advertenties

4 gedachtes over “De zoektocht naar evenwicht

  1. Je gaf het zelf al aan, in je korte inleiding over jezelf: hoogsensitief. En ik vermoed dat dit veel verklaart rond hetgeen je hier nu schrijft. Mss kunnen gelijkgestemden (HSP Vlaanderen) je hierbij helpen, bij die zoektocht.

    Like

  2. Amai, zit gij in mijn hoofd? Dat evenwicht tussen de avontuurlijke en de prikkelgevoelige ik, dat is hier ook een continue zoektocht. Ik ga doodgraag op reis en haal daar heel veel energie uit, maar tegelijk moet ik daar ook mee opletten, want te toeristische dingen (zoals de expo in Milaan) kunnen mij soms heel snel doen overslaan naar “ik wil hier weg, ik wil rust en stilte”. Geef mij dan maar een verlaten natuurgebied in the middle of nowhere 😉

    Like

  3. Ja, daar kan ik me ook iets bij voorstellen, bij dat ‘snel overslaan’. Ik kan soms helemaal enthousiast op een drukke plek rondlopen, en dan plots merken dat mijn emmer aan het overlopen is en daar dan liefst zo snel mogelijk weer weg zijn. Maar na te veel verlaten natuurgebied wil ik dan weer naar de drukte van de stad.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s