De Verbeelding Book Challenge 2016 #1

 

verbeeldingbookchallenge

Toen ik afgelopen zomer startte met bloggen bleek één van de leuke neveneffecten daarvan dat ik zelf veel meer blogs begon te lezen. Ik zag bij heel wat blogsters enthousiaste berichten over de Verbeelding Book Challenge 2015 verschijnen. Hun enthousiasme werkte aanstekelijk en, toeval of niet, ik begon in die periode zelf ook weer meer boeken te lezen. Toen Kathleen de Verbeelding Book Challenge 2016 lanceerde besliste ik dan ook deze keer zelf mee te doen.

De uitdagingen voor dit jaar:

  1. Een boek dat meer dan 600 pagina’s telt
  2. Een horror boek
  3. Een detective
  4. Een klassieker
  5. Een humoristisch boek
  6. Een briefroman (een boek geschreven in brieven of e-mails)
  7. Een debuut (het eerste boek van de auteur in kwestie)
  8. Een boek waarin familie centraal staat
  9. Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat
  10. Een boek waarin de dood centraal staat
  11. Een boek waarin geloof/spiritualiteit centraal staat
  12. Een boek waarin eten centraal staat
  13. Een stiekem-wil-ik-niet-dat-iemand-weet-dat-ik-dit-boek-heb-gelezen-boek (van zelfhulpboeken tot stationsromannetjes)
  14. Een boek geschreven door een auteur met Afrikaanse roots
  15. Een boek geschreven door een auteur met Aziatische roots
  16. Een boek geschreven door een auteur met Latijns-Amerikaanse roots
  17. Een hervertelling van een bekend sprookje
  18. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij al boven de 65 was
  19. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij jonger was dan 25
  20. Een boek geschreven door een auteur die dezelfde voornaam heeft als jij
  21. Een boek waarin het hoofdpersonage holebi is
  22. Een boek waarin het hoofdpersonage een kind jonger dan 12 is
  23. Een boek waarin het hoofdpersonage geen mens is
  24. Een boek dat zich afspeelt in de toekomst
  25. Een boek dat zich afspeelt in een ver, ver verleden (hoe verder, hoe beter!)
  26. Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes (heden en verleden, verleden en toekomst, heden en toekomst, verleden en nog verder verleden…)
  27. Een boek dat zich in de dichtstbijzijnde Vlaamse stad afspeelt
  28. Een boek dat je in 2015 kocht en dat nog steeds ongelezen in de boekenkast staat
  29. Een boek van een auteur waarvan je in 2015 al iets las
  30. Een boek dat een andere deelnemer van de Verbeelding Book Challenge je heeft gegeven

Ik maak er geen doel op zich van om alle puntjes af te kunnen vinken, maar ga wel proberen zo ver mogelijk te geraken. Het leesjaar 2016 begon alvast goed. Ik las tot nu toe 5 boeken. Het was de afgelopen jaren wel eens anders. Op deze pagina kunnen jullie mijn vorderingen volgen en verder zal ik regelmatig een update schrijven op mijn blog. Ik ga dat doen per 5 gelezen boeken. Aan de frequentie van de updates zullen jullie dus vanzelf wel merken of ik de komende maanden evenveel blijf lezen of opnieuw in een leesdip terechtkom.

Tot nu toe gelezen in 2016:

Tonio – A.F.Th. van der Heijden

tonio

 

Op de Eerste Pinksterdag van 2010 komt Tonio van der Heijden, het enig kind van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een verkeersongeval om het leven. Het is vroeg in de ochtend als hij, ter hoogte van het Vondelpark in het centrum van Amsterdam, wordt geschept door een auto. Hij wordt in kritieke toestand naar het Academisch Medisch Centrum vervoerd, waar hij diezelfde dag aan zijn verwondingen overlijdt. Tonio zal niet ouder worden dan 21 jaar.

A.F.Th. van der Heijden doet het enige waar hij op dat moment toe in staat is: in zijn herinnering graven, aantekeningen maken, schrijven. Daarbij voortgedreven door twee dwingende vragen: wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan de ramp, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden? Een zoektocht naar het wat en het hoe, die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonio’s leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld.

Tonio vormt de neerslag van die zoektocht. Een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis.

Het is door het onderwerp een heel aangrijpend en persoonlijk boek en ik ben blij dat ik het heb gelezen.  Ik las hier en daar in commentaren dat mensen vinden dat er te veel herhalingen in zitten. Ik ben het daar gedeeltelijk mee eens, al vind ik die wel passen bij het onderwerp, als om aan te geven dat een vader die zijn zoon op 21-jarige leeftijd verliest in cirkeltjes blijft denken, bepaalde gedachten maar niet kan loslaten, er niet in slaagt zijn verdriet een plaats te geven. Ik ben niet echt een fan van de schrijfstijl van A.F. Th. van der Heijden en zal hierna niet zo snel een ander boek van hem gaan lezen.

Toen de book challenge werd gelanceerd was ik al een eindje gevorderd in dit boek. Ik deed het dus niet bewust, maar het zorgde ervoor dat ik ineens heel wat puntjes uit de challenge kon afvinken, namelijk nr 1 (meer dan 600 blz), 8 (familie centraal), 10 (de dood centraal) en 26 (springt tussen tijdsperiodes). Een goed begin dus.

Vele hemels boven de zevende – Griet Op de Beeck

velehemelsbovendezevende

 

Lou is twaalf, Eva zesendertig, Elsie tweeënveertig, Casper zesenveertig, en Jos eenenzeventig. Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Over onverwacht geluk dat de dingen moeilijk maakt, over geheimen die te groot lijken, over de complexe kunst van het jong zijn, over obstakels die bergen worden, amper te beklimmen, over blijven proberen, tot waar geen mens meer verder kan. In Vele hemels boven de zevende vechten vijf uiteenlopende figuren meer met zichzelf dan met elkaar in dit bestaan dat belachelijk mooi en geweldig lastig is, allemaal tegelijk.

 

Ik las heel wat positieve dingen over dit boek en was dan ook zeer benieuwd. Ik heb het zelf heel graag gelezen. Het leest vlot en heeft me meermaals geraakt. Griet Op de Beeck slaagt er in haar personages heel herkenbaar te maken.  Ik moest even wennen aan de schrijfstijl (ik ben geen fan van het gebruik van ge en gij in geschreven vorm, zo blijkt) maar dat heeft maar heel even geduurd, en heeft mijn appreciatie voor dit boek zeker niet in de weg gestaan. Ik gaf het op goodreads een 5 op 5.

Puntje 7 (een debuut) kan hiermee worden afgevinkt en eventueel ook puntje 8 (familie centraal). Verder houd ik deze als reserve voor puntje 20 (zelfde voornaam). Greet en Griet is niet helemaal hetzelfde, ik weet het, maar het komt in de buurt.

Het verdriet van Turnhout – Robert Baeken

hetverdrietvanturnhout

 

Op oudejaarsnacht 1909 verdrinkt concertpianiste Emma in een Rotterdamse sluis. Weduwnaar Janus trekt zich terug in zijn geboorteplaats Turnhout. Daar glijdt hij in een eenzame depressie, totdat hij wordt meegezogen in een conflict dat voor grote verdeeldheid zorgt in de stad: de staking van de arbeiders van de papierfabriek. En er is meer: de ontluikende liefde tussen Janus en de ‘zwarte weduwe’ Nette. Maar daarmee begint het geheim dat hij sinds de dood van zijn vrouw met zich meedraagt steeds verder op te spelen… Het verdriet van Turnhout is een meeslepend, diepmenselijk verhaal over strijd, liefde en verraad. Deze uitgave bevat zowel de historische roman van Robert Baeken als de daarop geïnspireerde panoramische strip van Serge Baeken.

Toen ik puntje 27 zag (een boek dat zich afspeelt in de dichtstbijzijnde stad – in mijn geval Turnhout) leek me dat niet zo’n gemakkelijke opgave. Bij mijn eerstvolgende bezoek aan de bibliotheek van Turnhout ontdekte ik er een apart rek ‘Turnhouts goud’, met boeken van auteurs uit Turnhout of met een duidelijke link naar Turnhout. Ik nam Het verdriet van Turnhout mee naar huis en vond het een mooi boek.  Ik las alleen de roman van Robert Baeken, de strip van zoon Serge Baeken sprak me minder aan.  Ik vond het verhaal van Janus boeiend en goedgeschreven, en als extraatje voor wie Turnhout een beetje kent: Janus loopt veel rond door de stad en Baeken beschrijft zijn route nogal gedetailleerd.

Past Mortem – Ben Elton

pastmortem

With old friends like these, who needs enemies? It’s a question mild-mannered detective Edward Newson is forced to ask himself, when in romantic desperation he logs on to the Friends Reunited website in search of the girlfriends of his youth. Newson is not the only member of the Class of ’86 who has been raking over the ashes of the past. As his old class begins to reassemble in cyberspace, the years slip away and old feuds and passions burn fiercely once more.

Meanwhile, back in the present, Newson’s life is no less complicated. He is secretly in love with Natasha, his lovely but very attached sergeant, and then failing comprehensively to solve a series of baffling and peculiarly gruesome murders. A school reunion is planned, and as history begins to repeat itself the past crashes headlong into the present. Neither will ever be the same again.

Ben Elton is co-auteur van BBC-series zoals The Young Ones en het geweldige Blackadder.  Ik herinner me hem ook van jaren geleden als stand-up comedian.  Volgens mij las ik ooit al eens een boek van hem maar dat is zo lang geleden dat ik me zelfs niet meer herinner welk boek dat was.  Toen ik dit boek toevallig zag staan in de bibliotheek nam ik het snel mee.  Gezien het comedyverleden van de auteur had ik verwacht dat het grappiger zou zijn.  Het is een detective, inspecteur Newson moet een paar gruwelijke moordzaken oplossen, maar niet het soort whodunit waarbij de lezer voortdurend op het verkeerde been wordt gezet.  Het privéleven van inspecteur Newson is in het boek minstens even belangrijk als het vinden van de seriemoordenaar. Ik moest even lachen bij het volgende stukje: “Newson stood on the pavement, watching as he had done so often as Natasha disappeared into the traffic.  Even her little Clio seemed cool and feisty to him.  A spunky, independent little car for a spunky, independent little lady.  Red, of course.  Red meant don’t mess with me.  Newson despaired.  He was even in love with her fucking car.”  Jullie mogen twee keer raden met welk model en kleur van auto ik de afgelopen jaren heb rondgereden :-).  Met plezier gelezen, deze past mortem.

De buitenkant van Meneer Jules – Diane Broeckhoven

debuitenkantvanmeneerjules

Als de bejaarde Alice de door haar man Jules gezette koffie ruikt, staat ze op.
Dit ritueel herhaalt zich iedere dag. Tot ze hem op een ochtend levenloos aantreft in de sofa in de kamer – de koffie is nog niet helemaal doorgelopen. Terwijl Jules langzaam transformeert in een beeld dat uit marmer gehouwen lijkt, haalt ze herinneringen op en zegt ze dingen tegen hem die ze niet eerder heeft kunnen of durven uitspreken. Als ze vervolgens in het reine moet komen met het verdriet en het gemis waarmee ze geconfronteerd wordt, raakt haar autistische buurjongen David op onverwachte wijze betrokken bij dat verwerkingsproces.

Het kostte me wat moeite dit boek te vinden in de bibliotheek. Volgens de catalogus moest er een exemplaar aanwezig zijn in de collectie en nog één in het archief. Ik vond het echter niet, en vroeg hulp aan de bibliotheekmedewerkster. Ook zij vond geen van beide exemplaren, wat ze duidelijk erg jammer vond want ze vond het zelf ‘zo’n mooi boek’ dat zeker niet verloren mocht gaan voor de lezers van de bib. Ik zou bij mijn volgende bibliotheekbezoek nog eens informeren. Toen ik wat later tussen de reisgidsen stond rond te neuzen kwam ze naar me toe met het boek in de hand, blij dat ik er nog was en het toch zou kunnen lezen.

Ik vond het een fijn boek(je) en heb het in één avond uitgelezen. Een mooi boek over afscheid nemen. Het enige nadeel voor mij is misschien dat het zo’n dun boek is, en het me niet echt de tijd gaf om helemaal meegetrokken te worden in het verhaal, omdat het toen alweer uit was.  Het tweede boek al uit dit lijstje dat over de dood gaat.  Puur toeval.

Achteraf bekeken is van deze vijf boeken Tonio het boek dat het meest is blijven hangen.  Dat komt ongetwijfeld door het onderwerp.  Het boek dat ik het liefst heb gelezen was waarschijnlijk Vele Hemels boven de zevende en Griet Op de Beeck ook de auteur van wie ik het liefst nog een boek wil lezen.

Naast deze vijf uitgelezen boeken begon ik ook nog in Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans.  Ik heb van nature de neiging boeken, ook al liggen ze me niet, toch per se te willen uitlezen. In het verleden had ik na zo’n boek waar ik me door had geworsteld vaak geen zin meer in lezen.  Ik besloot dan ook om dat niet meer te doen, om gewoon te stoppen met lezen als een boek me niet aanspreekt.  En dat is wat er gebeurde met Oorlog en Terpentijn. Ik moest mezelf bij het lezen verder slepen en besloot dan ook te stoppen.  Misschien geef ik het ooit nog eens een tweede kans maar voorlopig heeft dit veelgeprezen boek mij niet kunnen overtuigen.

Advertenties

11 gedachtes over “De Verbeelding Book Challenge 2016 #1

  1. Oh, leuk dat je ook meedoet en hier updates gaat posten! Nog meer inspiratie! 🙂
    Van Tonio was ik ook heel erg onder de indruk en ik zit al ongeduldig te wachten op de nieuwe roman van Griet Op de Beeck; kan mij dus helemaal aansluiten bij je recensies ervan. Die Past Mortem spreekt mij niet zo aan, maar dat van die Clio is wel heel grappig.

    Dat puntje “dichtsbijzijnde Vlaamse stad”, dat weet ik echt nog niet hoe ik dat ga aanpakken: de dichtste van hieruit (maar dan gaat het sowieso om ongeveer 700km)? Of de dichtste vanuit de laatste plek waar ik in België woonde? Of waar ik opgegroeid ben? Ik vermoed dat het dat zal worden waar ik het snelste een boek van vind 😉

    Like

    1. Voor die dichtsbijzijnde Vlaamse stad lijkt het me wel leuk als het een stad is die je een beetje kent, en niet diegene die toevallig het snelst bereikbaar is vanuit Zwitserland. Een boek dat zich in Zurich afspeelt zou ook wel leuk zijn, maar een Vlaamse stad is dat natuurlijk niet.

      Like

      1. Zürich als onderwerp zou inderdaad ook wel tof zijn, daar had ik nog niet aan gedacht als optie! En je hebt wel gelijk dat de dichtstbijzijnde stad (ik denk dat dat Landen zal zijn) niet zo tof is, omdat ik die niet ken. Nu ja, de andere twee opties die ik aanhaalde geven Brussel en Aalst als mogelijkheid; moet lukken om daarover een boek te vinden 🙂

        Like

  2. Samaja

    Vele hemels boven de zevende vond ik zelf ook goed. Ik wilde wel eens zien waar iedereen nu zo over bofte en ik moet zeggen dat ik heel aangenaam verrast was. Oorlog en terpentijn heb ik wel uitgelezen, al heb ik op bepaalde momenten wat moeten doorduwen, omdat het niet altijd even vlot leest. Het hielp natuurlijk wel enorm dat hij Gent beschrijft door de ogen van zijn grootvader en daardoor was het voor mij direct herkenbaar en kon ik dat toetsen aan wat ik zelf van mijn grootouders gehoord had. Dat gaf het voor mij een extra dimensie.

    Like

    1. Wat ik een beetje jammer vind is dat ik in Oorlog en terpentijn niet eens aan het gedeelte over de oorlog ben geraakt, want dat is toch waar dat boek vooral bekend voor is. Tot een half jaar geleden had ik doorgelezen, nu dacht ik ‘ander en beter’.

      Like

      1. Samaja

        Ja, als je je er echt door moet slepen, heeft het geen zin om verder te lezen hé. Ik doe dat ook steeds vaker. Het leven is te kort om te verspillen aan boeken die je niet liggen :-).

        Like

  3. Oh boekbesprekingen, daar houd ik graag even halt bij 🙂 . ‘De buitenkant van meneer Jules’ heeft me ook erg aangesproken. ‘Vele hemels boven de zevende’ krijgt heel veel positieve reacties, het benieuwt me nu ook wel. Erg grappig, dat stukje uit Ben Elton’s boek, de schrijver ken ik evenwel (nog) niet maar The Young Ones en Black Adder – they ring a bell 😉 .

    Like

  4. Pingback: De Verbeelding book challenge: update #2 – Greet on the way

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s