Dagen Zonder Vlees: de extra uitdagingen

Ik heb al jaren veel sympathie voor de actie Dagen Zonder Vlees, die mensen aanmoedigt om af en toe een dag (of meerdere dagen) geen vlees of vis te eten.    De nadruk ligt hierbij op het effect van minder vlees eten op het milieu.  Dit jaar deden er meer dan 90 000 mensen mee, die samen naar schatting voor meer dan 10 000 000 m² op hun ecologische voetafdruk bespaarden.

Voor mij is elke dag een dag zonder vlees of vis,  en zijn 40 Dagen Zonder Vlees dus geen uitdaging meer.  Maar DZV werd dit jaar aangevuld met drie extra uitdagingen, dingen die ik een pak moeilijker vind en thema’s waar ik zelf wel wat extra aandacht aan wou schenken.

De extra uitdagingen waren:

  1. Meer seizoensgroenten
  2. Minder voedselverspilling
  3. Minder verpakkingen

Uitdaging 1: meer seizoensgroenten

Ik let hier wel op, maar besef dat dat nog wel wat beter kan.  Ik heb ondertussen wel min of meer een idee welke groenten er wanneer in seizoen zijn, maar grijp als ik inkopen doe of beslis wat ik wil koken toch nog te vaak terug naar de veelgebruikte groenten, ongeacht of die nu al dan niet in seizoen zijn.  De vraag wat te eten was altijd al een lastige, maar werd er door de recent ontdekte voedselintoleranties van mijn man niet eenvoudiger op. Ik eet thuis volledig plantaardig, mijn man eet vaak met plezier mee, maar eet af en toe liever vlees of vis. Daarnaast zijn we allemaal ook nog een beetje kieskeurig. Ik pleit hierin zelf ook voor een deel schuldig; alhoewel er ondertussen nog maar weinig dingen zijn die ik écht niet lust, zijn er toch nog wel wat voedingswaren die ik niet zo lekker vind en bij voorkeur vermijd. Verder zijn een aantal ingrediënten uitgesloten omdat mijn man een paar voedselallergieën heeft, sinds vorig jaar aangevuld met nog een aantal (mogelijke) voedselintoleranties.  Ik schrijf ‘mogelijke’ omdat het niet zo vanzelfsprekend is uit te zoeken waar hij wel en niet last van heeft, die intoleranties zijn nogal subtiel.   Enfin, om maar te zeggen dat eten op tafel krijgen dat iedereen hier kan eten en met smaak opeet niet altijd vanzelfsprekend is.

Ik besef dat het wat te gemakkelijk is om de voedselintoleranties van mijn man hier als excuus te gebruiken. Het is niet omdat hij het hele jaar door druiven eet, omdat hij zo goed als geen andere fruitsoorten kan eten, dat dat mij een goede reden geeft om dat ook te doen.  Al is het bij groenten nog wel net iets moeilijker omdat voor iedereen een apart potje koken ook niet altijd handig is.  Maar in sommige gevallen vraagt dat ook weer niet zoveel extra inspanningen en de afgelopen weken deed ik het wel een aantal keren. Verder at ik op de dagen waarop mijn man niet thuis was voornamelijk seizoensgroenten, en dan vooral die soorten die hij niet mag eten.   En ik maakte voor het eerst in mijn leven boerenkool klaar, perfect in het seizoen, en lekker.  Misschien vreemd dat ik de boerenkool nog niet eerder ontdekte, maar ik ben geen fan van de meeste kolensoorten en dus liep ik geheel ten onrechte tot nu toe ook met een boog om de boerenkool heen.  Tot mijn spijt zat de boerenkool wel in een plastic verpakking, wat dan weer niet zo’n goed nieuws was in het kader van uitdaging 3.  Verder eten wij nogal eens sla en kocht ik de afgelopen 40 dagen alleen maar veldsla en dus geen slasoorten die niet in het seizoen zijn.

Conclusie: ik deed een extra stapje in de goede richting, maar er is nog wel ruimte voor verbetering.  Alleen nog maar seizoensgroenten en -fruit eten zie ik mezelf niet snel doen, zo eet ik bijvoorbeeld te graag tomatensaus, en zijn er een aantal soorten die hier nooit in seizoen zijn die ik niet volledig van mijn menu wil schrappen, ik denk aan banaan, ananas, avocado,..

Uitdaging 2: minder voedselverspilling

Het kan uiteraard altijd beter, maar wat voedselverspilling betreft denk ik dat ik het niet zo slecht doe.  Ik kan daar namelijk slecht tegen, tegen voedselverspilling.  Het gebeurt wel eens dat er iets wordt vergeten dat dan slecht wordt en moet worden weggegooid, maar dat gebeurt niet echt vaak.  Zeker sinds ik ’s middags meestal ook thuis eet geraken de meeste overschotjes hier vlot opgegeten en ik heb meestal een vrij goed idee van wat er zoal in onze koelkast staat. Alleen dingen die we gekocht of klaargemaakt hebben die we niet lekker blijken te vinden belanden nog wel eens bij het afval.

Conclusie: weinig verandering op dit vlak maar ik was eigenlijk al wel redelijk goed bezig.

Uitdaging 3: minder verpakkingen

Afsluiten doen we met de moeilijkste van de drie uitdagingen.  Als ik kijk naar de hoeveelheid afval die wekelijks in onze afvalbak terecht komt voel ik me daar niet zo goed bij.  Ik let hier nochtans wel al op, en boekte de afgelopen weken ook wel wat vooruitgang.  Zo neem ik sinds het begin van Dagen Zonder Vlees altijd herbruikbare tasjes voor groenten en fruit mee als ik inkopen doe zodat ik niet meer aangewezen ben op de plastic wegwerpzakjes.  Alleen jammer dat sommige groenten- en fruitsoorten alleen voorverpakt te koop zijn.  Verder bracht ik twee keer een bezoek aan Robuust, de afvalvrije winkel in Antwerpen.   Etenswaren worden er in bulk aangeboden, je brengt dus zelf bokalen, herbruikbare potten etc. mee om je aankopen te verpakken.  De winkel is niet echt bij de deur maar aangezien ik vanaf nu toch maandelijks in Antwerpen zal moeten zijn denk ik dat ik er wel eens vaker zal langsgaan.  Het biedt alvast een oplossing voor etenswaren als noten, granen, zaden, kruiden,..  Ik ben fan van het concept en hoop dit snel ook in supermarkten in de buurt terug te vinden, en hoop vooral dat ook de grote supermarktketens op de kar springen en een aantal producten ook in bulk gaan aanbieden.

Conclusie: ik ben op de goede weg, maar de weg is nog lang en vooral: er is een mentaliteitswijziging nodig bij een grotere groep mensen om supermarkten en producenten ertoe aan te zetten om afvalarm winkelen eenvoudiger te maken.  Op zich kan het zeker anders, maar we moeten er met zijn allen gewoon wat meer belang aan gaan hechten en ons wat anders gaan organiseren.

 

Advertenties

2 gedachtes over “Dagen Zonder Vlees: de extra uitdagingen

  1. Ik duim met je mee dat die mentaliteitswijziging er zo snel mogelijk komt! Bij sommige dingen kan ik nog begrijpen dat een verpakking “nodig” is, maar het is de laatste jaren zo hard aan het doorslaan naar álles verpakken dat het te zot voor woorden is. En dan las ik bij het opzoeken over bio verpakt vs. niet-bio onverpakt recent nog dat Test Aankoop in België zou willen dat alle groenten en fruit verpakt worden, zodat duidelijk op de verpakking kan aangegeven worden van waar het product komt, waar het verwerkt is… Dat is toch helemaal om zot van te worden?! Op zich is dat natuurlijk wel nuttige en nodige info (kwestie dat je weet of de appels die je koopt uit België of uit Nieuw-Zeeland komen), maar moet dat dan echt per x appels aangeduid staan, vraag ik mij af? Kan je dan niet gewoon in de supermarkt de bordjes waar nu enkel naam en prijs opstaat uitbreiden zodat die alle info bevatten? En dan krijg ik soms te horen dat ik toch wel wat “extreem” doe met mijn eigen zakjes. Tuuuurlijk, dát is pas overdreven 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, dat is informatie die ik ook graag overal zou terugvinden, maar die heb je inderdaad alleen nodig op het moment dat je beslist om appels te kopen, en dan zou een bordje in de supermarkt genoeg moeten zijn. Laat ons hopen dat er iets verandert. Wie weet inspireren we met onze eigen zakjes hier of daar wel eens iemand om hetzelfde te doen :-).

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s