Greet en de suikerverslaving

Geraffineerde suikers, ik heb er altijd al een zwak voor gehad.  Het begon toen ik nog klein was.  Ik heb een hoop fijne, zoete herinneringen aan mijn kindertijd: rijstpap en pudding gemaakt van de verse koeienmelk van bij mijn grootouders, taart en gebak op zondag, frisdrank al op de kleuterschool, chacha’s waar ik de randjes chocolade eerst afknabbelde, cola met chips na de zwemles..

Later werd dat: een paar glazen fruitsap per dag, cola als ik een dipje had, en een wafel hier, een chocoladereep daar,..

Overdrijf ik als ik het heb over een verslaving? Niet echt, denk ik. Ik snakte regelmatig echt naar iets zoets, voelde me ongemakkelijke als ik dan niet direct een suikerbron voorhanden had en ik had last van suikerdips. Die waren het meest vervelend. Totale inzinkingen kreeg ik, en wat is de snelste manier om daar weer van af te geraken: weer suiker eten, en zo mooi de volgende dip voorbereiden.

En toen besloot ik af te kicken. Of toch te minderen.

Dat ging met vallen en opstaan.  Met fruitsap en frisdranken stopte ik jaren geleden al.  Zoete tussendoortjes en chocolade kwamen pas later.  De ene dag was daarbij al succesvoller dan de andere.

Ik heb vastgesteld dat ik er vooral moet voor zorgen dat er geen verleiding is. Mezelf een dagrantsoen opleggen terwijl er nog meer zoets binnen handbereik is, dat kan ik niet. 1 stuk chocola per dag als er een hele reep in de kast ligt, het lukt mij niet.  En dus koop ik bijna geen zoetigheden meer en is er hier meestal niets in huis dat me in de verleiding kan brengen.

Ik eet wel nog steeds zoetigheden als ze me worden aangeboden (een dessertje op restaurant, een stukje taart om een verjaardag te vieren, een gekregen doosje pralines..).  En ik koop uitzonderlijk nog wel eens iets voor als er bezoek is of gewoon voor mezelf, maar éénmaal dat op is stop ik weer.

Ik ben al bij al best tevreden met mijn huidige suikerconsumptie.  Waar ik niet zo blij mee ben is het gevoel dat ik mij nog steeds een beetje als een verslaafde gedraag.  Als ik iets koop om dat aan te bieden als er bezoek komt vind ik het op zich niet erg dat ik de overschot later zelf opeet, maar ik zou graag zien dat ik dat dan een beetje gespreid opeet.  Als ik weet dat er koekjes in de kast staan worden die niet gespaard tot morgen of tot volgende week – néé, die MOETEN op en wel liefst NU DIRECT.   Ik merk ook dat als ik door omstandigheden (feesten, verjaardagen, ..) een paar dagen na mekaar meer suiker binnenkrijg dan anders ik bijna direct ook weer veel meer zin krijg in zoet.  En ik dus telkens opnieuw moeite moet doen om weer te stoppen.  En als ik last heb van stress en mezelf wil troosten wil ik liefst van al nog altijd iets met suiker.  

Ik had verwacht dat éénmaal afgekickt ik er op een meer ‘volwassen’ manier zou kunnen mee omgaan, maar dat is voorlopig dus niet helemaal het geval. Eénmaal suikerverslaafd, altijd suikerverslaafd..?

 

Advertenties

12 gedachtes over “Greet en de suikerverslaving

  1. Geen eenvoudige evenwichtsoefening hé?
    In november vorig jaar laste ik een suikervrije maand in, en dat ging best goed. Ondertussen eet ik wel weer suiker, maar ik probeer er veel bewuster mee om te gaan. Ik denk dat je echt álle suiker moet schrappen om van de verslaving af te komen…

    Like

  2. Samaja

    Hoe minder ik zondig, hoe minder zin ik ook heb om zoete of zoute snacks te eten. Maar eens je er weer mee begint, is het moeilijk om op de rem te blijven staan. Ik heb het vooral met chips. Als er in huis zijn, dan moeten die op. In 1 keer. Vandaar dat we enkel chips halen als er bezoek komt.

    Like

  3. Onlangs las ik een interessant boek hierrond ‘100% suikervrij in 30 dagen’ maar vollédig suikervrij lijkt me quasi onmogelijk. Vergeleken met vroeger ban ik ook steeds meer suikers. Zo koop ik nog zelden gesuikerde dranken, laat ik het klontje suiker in m’n koffie ’s morgens en ga ik ook op zoek naar bakken met minder suiker (want bakken doe ik toch oh zo graag) en ja ik ben ook zo’n zoetekauw. Niet makkelijk hé. Feit is wel dat ik me veel energieker voel, zo met minder suikers.

    Like

  4. Amai, ik lees precies over mijzelf hier! 🙂
    Wij halen ook bijna nooit nog zoetigheid in huis, maar ik laat mij nog te vaak “uit huis” gaan: in het station even binnen springen bij de snoepwinkel, in een winkeltje naast de bib een cupcake gaan eten… Die suikervrije maand in oktober heeft wel al heel erg geholpen, zo maak ik nu eigenlijk altijd zelf suikervrije confituur (op een enkele keer als ik er in huis haal voor bezoek). Maar het echte pure snoepen met chocolade en chips, dat blijft hier in golven gaan: de ene keer beter dan de andere, maar echt er vanaf, nope, dat is ook hier nog niet direct het geval.
    Succes aan ons verslaafden 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s