Waarom het dringend tijd wordt dat ik wat meer ga ontspannen

Ik vind mezelf niet het type dat per se altijd bezig moet zijn. Een propvolle agenda is niets voor mij. Ik wil af en toe ’s morgens kunnen opstaan en op het moment zelf beslissen wat ik ga doen.  Of beslissen om helemaal niets te doen, dat mag ook.  Ik vind tijd hebben voor mezelf  belangrijker dan materiële rijkdom, wil bewuste keuzes maken in plaats van het altijd druk druk druk te hebben.  Dat is althans toch de theorie.

Tot voor kort lukte het me redelijk goed om die theorie ook in de praktijk te brengen. Ik had ik een halftijdse job, een bijberoep als masseur dat voorlopig niet echt veel inkomsten genereerde maar dat ik wel graag deed, een huishouden te runnen en daarnaast nog wat tijd over voor mezelf.  Ik deed mijn job niet met passie, maar het was dicht bij huis, deeltijds en ik ging meestal niet tegen mijn zin werken.  Ik wou er zeker niet eeuwig blijven maar voorlopig was het wel ok.

Toen besliste mijn werkgever om mijn contract stop te zetten.  Ik ben er nog altijd van overtuigd dat dat geen drama is, dat de kans zelfs groot is dat als ik hier binnenkort op terugkijk ik daar dankbaar voor zal zijn.  Het is namelijk mijn kans om van een job die ok was te gaan naar een job die meer is dan dat.  Het geeft me de kans om te testen of ik de masseur in mij au serieux wil gaan nemen.

Maar het bracht een slechte reflex in me naar boven.  Ik kon mezelf namelijk wel vervloeken voor het feit dat ik het afgelopen anderhalf jaar niet veel meer energie had geïnvesteerd in mijn bijberoep.  En dus maakte ik een actieplan op.  Een actieplan met al de dingen waarvan ik vond dat ik ze eigenlijk al veel eerder had moeten doen, maar die er nog niet van waren gekomen en die ik nu tijdens mijn opzegtermijn wel eens snel op de rails zou zetten.  Uiteindelijk had ik daar toch tijd voor – ik moet momenteel nog maar 4 halve dagen per week werken.

Dat ik, sinds ik buitenshuis van voltijds werken overstapte naar halftijds werken, zowat alle huishoudelijke werk naar mij toe had getrokken, het contract met de poetsvrouw had opgezegd, vrijwilligerswerk was gaan doen,  er weliswaar te weinig klanten in mijn praktijk komen om daar van te leven er toch geregeld over de vloer komen, ik hier ook de rol van tuinman vervul, mijn agenda nog wel wat voller zit dan alleen die vier halve dagen op het werk,… dat negeerde ik even.

Ik kon de afgelopen weken een paar dingen van mijn actieplan afvinken, maar er bleven er veel meer open staan.  En in plaats van blij te zijn met wat ik wel had gedaan begreep ik vooral niet goed dat ik al die andere dingen niet gedaan kreeg, terwijl ik ‘maar’ 16 uur per week moest gaan werken.

Het probleem is niet dat ik nu verzuip in het werk (eigenlijk is er ook nog niets veranderd), maar ik reageer slecht op de extra druk die ik mezelf heb opgelegd.   Ik las sinds mijn ontslag geen enkel fictieboek. Ik ga in de zetel zitten om te ontspannen en focus me op het vuile raam waardoor ik naar de haag kijk die dringend moet worden gesnoeid. Ik zucht als ik besef dat ik nog met de hond moet gaan wandelen en kort die wandeling stiekem een beetje in omdat ik er geen zin in heb. Het bleef erg stil op deze blog, omdat ik vond dat er nuttigere dingen waren om mij mee bezig te houden.  Het was trouwens niet allemaal kommer en kwel: ik ging namelijk veel meer sporten dan vroeger – al moet ik ook daar opletten dat ik niet gefrustreerd geraak over het trage tempo waarmee mijn conditie vooruit gaat.

Ik merk dat ik vooral thuis moeite heb met dingen afbakenen, met mezelf rust en vrije tijd gunnen.  Als ik wil ontspannen zie ik overal werk.  Als ik op mijn laptop de administratie van mijn bijberoep wil doen, word ik afgeleid door mijn privémails en omgekeerd.

Ik moet dus concluderen dat waar ik er in theorie geen probleem mee heb te kiezen voor een leven waarin ik tijd maak voor de dingen die belangrijk zijn en waar ik rust vind, ik momenteel toch eigenlijk vooral gevangen zit in mijn zelfopgelegde verwachtingen.

Het wordt dus tijd dat ik mijn doelstellingen een beetje bijstel.  Ik geloof dat één van de dingen die ik nodig heb een duidelijke planning en afbakening is.  Een planning waarin ik mijn tijd toewijs aan óf werk, óf huishouden, óf ontspanning.  Op zich niet zo moeilijk, maar de uitdaging zit hem in het feit dat ik mij ook aan die planning zal moeten houden. Zonder externe deadlines heb ik namelijk de neiging om nogal creatief om te gaan met mijn eigen planning.  En ik moet mezelf meer leuke dingen gunnen, dat ook.

Hoe pak ik dat aan?  Iemand een gouden tip?

Advertenties

15 gedachtes over “Waarom het dringend tijd wordt dat ik wat meer ga ontspannen

  1. Die gouden tip? Dat is moeilijk denk ik, erg karaktergebonden…
    Ik werk sinds een jaar of 18 parttime, als de kids klein waren, werd ik een beetje geleefd. Nu denk ik meer aan mezelf, als de strijk een dag blijft liggen omdat ik wil gaan shoppen, dan is dat maar zo!
    Balans vinden is moeilijk, maar je moet je gewoon goed voelen bij de keuzes die je maakt!

    Like

    1. Je hebt gelijk, en ik geloof ook niet dat er een ‘gouden tip’ is die alles oplost. Het feit dat ik me realiseer dat ik mezelf onder druk zet, houdt voor een stuk ook al de oplossing in zich. Ik moet een paar dingen wat meer loslaten en dan komt het wel in orde. En er is vakantie op komst, dat helpt ook.

      Like

  2. Ik heb hetzekfde probleem! Ben momenteel “een werkweek van 4 uur” aan het lezen, door Timothy Ferris. Er staan wel goeie tips in. Ik heb me ook al lang afgevraagd of ik niet beter een supergestructureerde dagindeling volg, zoals het koppel van “een tevreden leven” (twee zelfvoorzieners uit de jaren 60, hunnaam ontsnapt me even). Die werkten 3 uur per dag aan hun community, deden dan 3 uur iets voor zichzelf (schilderen, schrijven, …), en de rest van de tijd werd aan het huishouden besteed. Heel rigide maar misschien de enige manier om jezelf op te leggen rust te nemen?

    Like

    1. Ik geloof wel dat een strikte dagindeling een oplossing kan bieden. Alleen merk ik dat als ik me voorneem dat te doen ik toch weer alles door mekaar gooi. Als ik het echt een kans wil geven zal ik er me er een tijdje serieus moeten op concentreren. Ik heb voor morgen alvast me-time in mijn planning gezet :-).

      Like

  3. Het is deels herkenbaar, ik werk ook parttime én ik leg ook veel te veel verwachtingen en moetens op waardoor ik dan teveel doe. Ik ben iemand die nood heeft aan rust en me-time. Niet iemand die haar agenda zo vol mogelijk plant. Een parttime lijkt alsof je veel tijd hebt, maar eigenlijk voelt die bij mij aan als een fulltime omdat ik elke dag minstens 6 uur van huis ben. Ik heb eigenlijk maar 3 vrije voormiddagen maar ook dan vertrek ik al om 11.20 naar het werk.

    Liked by 1 persoon

  4. Een gouden tip is de Miracle Morning lezen? En elke dag een uur vroeger opstaan om een uurtje te lezen. Een uur dat volledig voor jou is. Ik vond het ook balen, maar de keren dat ik het deed, vond ik het achteraf wel zalig.

    Like

    1. Dat doe ik al een beetje, de ochtend = tijd om blogs te lezen :-). Ondertussen heb ik trouwens de veel te ambitieuze planning naast me neer gelegd en gaat het weer prima. Ik word efficiënter als er wat druk achter zit, maar heb nogal snel last van teveel druk, lastig soms..

      Liked by 1 persoon

  5. Pingback: Reisplannen maken – Greet on the way

  6. Amai, dit is zo herkenbaar! Ik had stiekem even gehoopt in de reacties dé gouden tip te vinden, al weet ik eigenlijk al wel wat die is: loslaten. Alleen heb ik nog niet echt uitgedokterd hoe dat dan juist moet 🙂

    Veel succes alleszins!

    Like

  7. Sinds mijn zoon geboren is 33 jaar geleden werk(te) ik halftijds en de laatste tien jaar max. een uur of twaalf per week (was freelancer, ben sinds gisteren op pensioen). En verder ‘moet’ ik niet zoveel van mezelf. Ik hou ook niet van een strakke planning, dan voel ik mij gevangen.
    Ik heb altijd veel tijd voor mezelf nodig gehad en ik heb die tijd ook altijd genomen. Poetsen kan mijn poetsvrouw bijvoorbeeld veel beter dan ik, en mijn man houdt van tuinieren.
    Eigenlijk komt het erop neer dat ik meestal gewoon doe waar ik op dat moment zin in heb. Wat een vrijheid!

    Like

    1. Dat niet veel ‘moeten’ van jezelf, dat is iets waar ik het soms nog moeilijk mee heb. Er zijn momenten waarop ik het mezelf gun, en de dingen doe waar ik zin in heb en daarvan geniet. Maar op andere momenten word ik plots erg streng voor mezelf, dan weet ik dat ik weer wat milder moet worden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s