Op reis: go with the flow

Wij zijn net terug van een deugddoende vakantie in Tsjechië en Duitsland. Ik heb er echt van genoten en heb het gevoel dat mijn batterijen weer zijn opgeladen. De voorlaatste dag keek ik in de spiegel en zag een gezicht dat er meer ontspannen, uitgerust en energiek uitzag dan ik het in weken had gezien.

IMG_20160720_194532.jpg

Waarom de vakantie me zo goed is bevallen:

– Ik had echt wel nood aan even weg zijn, een andere omgeving, nieuwe lucht.

– Het heeft me deugd gedaan wat afstand te nemen van het leven van elke dag.

– Geen filestress: we vertrokken op een zaterdag in juli en terwijl het dan traditiegetrouw aanschuiven is op de snelwegen naar het Zuiden, reden wij zeer vlotjes naar Dresden.

– Mijn tweede bezoek aan Praag viel was een voltreffer. Toen, bijna 16 jaar geleden, was ik een beetje teleurgesteld over de stad waar iedereen altijd zó enthousiast over is.

– Onze fietsroute langs de Moldau en Elbe liep over erg rustige fietspaden, grotendeels afgescheiden van het autoverkeer.

– Fietsen langs de rivier maakte het gemakkelijk om de route terug te vinden, al reden we op onze eerste fietsdag toch wel wat verkeerd bij het buitenrijden van Praag waardoor we een heel stuk langs de verkeerde kant van de rivier bleven (en een pittig klimmetje extra aflegden).

– Ik vond meer vegetarische opties dan ik had verwacht in de restaurants in Tsjechië, dat traditioneel toch een land is van vleeseters.  Uit eten en drinken is er bovendien naar onze normen spotgoedkoop.

– Ik was tevreden over de gemaakte planning: de afwisseling tussen fiets- en rustdagen was perfect, de geboekte appartementjes onderweg vielen in de smaak.

– Ik nam mijn loopschoenen mee op reis (een primeur!) en gebruikte ze ook.

– De ontdekking van deze reis is voor mij zonder twijfel Dresden. Wat een charmante stad!

 

Niet alles verliep echter zoals gepland:

 

– Ik had gehoopt dat het busje dat ons met onze fietsen van Dresden naar Praag bracht onze fietsen in hun geheel zou kunnen vervoeren. Dat bleek niet het geval, en dus moesten er zes wielen worden gedemonteerd op een stoep in Dresden en moesten de drie fietsen ook weer in mekaar worden gezet op een stoep in Praag.  Ongetwijfeld een werkje van niets voor wie dat regelmatig doet, maar voor ons toch wel wat gesukkel.

– Ik boekte op verschillende plekken een appartementje met kitchenette, met het idee dat we dan ter plaatse nog zouden kunnen beslissen of we zelf wilden koken of uit gaan eten. Bleek dat ze in Tsjechië toch een andere definitie hanteren voor een kitchenette dan die in mijn hoofd zat. Op twee plaatsen bestond die uit een microgolfoven + minibar, op een andere plek uit een minibar + afwasbak. Onhandig als je veronderstelt dat er minstens een kookplaat of 2 zal zijn en voor het inchecken al een pak pasta en ingrediënten voor tomatensaus bent gaan kopen. Die zeulden we dus even met ons mee.

– Ik had van tevoren een back-up plan in mijn achterhoofd, onuitgesproken, maar toch geruststellend. Ik dacht er onderweg net iets vaker aan dan voorzien:

– De eerste keer toen de echtgenoot op fietsdag 1 uit bed kwam en er iets in zijn rug schoot.  Het was even afwachten was of hij nog kon rechtstaan en vooral of hij zou kunnen fietsen.

– De tweede keer was toen ik op fietsdag 4 uit mijn bed kwam en alles rond mij begon te draaien en daar niet meer mee leek op te houden.  Bovendien werd ik daar ook nog eens erg misselijk van.  Ik zag mezelf zo niet op een fiets kruipen, maar toen we bijna moesten uitchecken (en beslissen wat we zouden doen) voelde ik me plots beter.

– Op diezelfde dag maakte de ketting van de fiets van de stiefzoon een verdacht klikgeluid.  Volgens mijn man stond de ketting op het punt te breken.  Ik dacht dat het zo’n vaart wel niet zou lopen maar moest hem enkele minuten later helaas gelijk geven.  Gelukkig waren we maar een paar kilometer meer van onze verblijfplaats en konden we die dus al wandelend bereiken.  Op dat moment hadden we eigenlijk nog één fietsdag voor de boeg, de dichtstbijzijnde fietsenmaker bevond zich op 25 kilometer en dus werd mijn noodplan toch nog bovengehaald.  De echtgenoot ging de dag nadien met fiets, trein en bus onze auto ophalen in Dresden en de laatste fietsetappe werd omgezet in een autoritje met een paar stops onderweg.  Wat ook wel leuk was, al was ik toch wel graag fietsend in Dresden aangekomen.

Alles bij mekaar een zeer geslaagde vakantie!

Advertenties

6 gedachtes over “Op reis: go with the flow

    1. Zeker doen! Ik vind het een geweldige manier om een streek te leren kennen. Op voorhand eens oefenen met het (de)monteren van de wielen van je fiets is geen slecht idee :-).

      Like

  1. Praag vind ik zo mooi!! Voor mij ook al lang geleden dat ik er laatst ben geweest. En ik ken dat gevoel dat je had voor je vakantie. Zo te lezen heeft het jullie goed gedaan. Fijn te mogen meegenieten. Zien elkaar dan morgen hé ;-).

    Like

  2. Tof dat je eerst alle positieve dingen vermeld en erna dingen die je graag anders had gezien 😉 Zo denk ik ook altijd. Ik ben nog niet in Praag geweest, maar het lijkt me heel mooi.

    Ik ben trouwens ook vegetarisch dus goed om te weten dat er opties zijn.

    Liefs,

    Stephanie – Tourist Exclusive

    Like

  3. Klinkt als een zalige vakantie (op de pechmomenten na dan; hopelijk is dat draaierig gevoel nadien niet meer teruggekomen?)
    En Dresden is inderdaad mooi he! Ondertussen al weer 7 jaar geleden dat ik er was, maar heb er mooie herinneringen aan. Nu Praag nog 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s