De keer toen ik als vegetariër toch bijna stikte in een stuk vis

Enkele jaren geleden kregen mijn man en ik een bon cadeau, Bongo of een andere belevenisbon.  Het ruime aanbod overlopend viel ons oog op een gezellig Braziliaans restaurantje in Luik.  Dat paste namelijk perfect in ons plan om Luik eens te gaan verkennen tijdens een weekendje weg.

Eén klein probleem: het Luikse restaurant bood de bezitters van onze bon alleen maar de keuze tussen vlees- en visgerechten.  Ik at al jaren vegetarisch. Ik had eigenlijk best kunnen navragen of ze ook iets vegetarisch konden voorzien, maar daar had ik geen zin in. Voor één keer besloot ik eens niet moeilijk te doen en zoals ‘normale mensen’ vis te eten.

Zo belandde ik tijdens een weekendje Luik voor een – het moet gezegd- erg lekker Braziliaans visgerecht.  Ik moet er nog even bij vermelden dat ik de dagen voor ons vertrek naar Luik zwaar verkouden was geweest – een beetje ziek zelfs- en nog altijd last had van zware en moeilijk te onderdrukken hoestbuien.

Ik nam een hap of twee en voelde toen mijn keel samentrekken.  Ik begon als een bezetene te hoesten. De kleur van mijn gezicht ging via rood naar donkerrood en de tranen sprongen uit mijn ogen.  Ik zag ook een hoop gezichten in het kleine restaurantje mijn richting uit draaien en besloot te vluchten naar de vrouwentoiletten.  Waar mijn man en een restaurantbediende bezorgd kwamen informeren of het met me ging.

Ik zag al helemaal voor me hoe mijn man tegen onze familie zou moeten gaan uitleggen dat ik aan mijn einde was gekomen door te stikken in een stukje vis.  Terwijl ik al jaren fanatiek weiger vlees of vis te eten en diezelfde familie al die jaren zo lief is daar rekening mee te houden als ze voor me koken of een restaurants uitkiezen om samen te gaan eten.  Het zou een beetje gênant geweest zijn. Gelukkig kwam het zover niet.  Ik besefte al snel dat mijn keel en luchtwegen weliswaar geweldig geïrriteerd waren, maar dat ik dit wel zou overleven.  Ik zag er dan maar een teken in dat ik toch maar beter consequent vegetarisch eet, zelfs al moet ik dan al eens ‘moeilijk doen’ :-).

Het is die avond trouwens nog helemaal goedgekomen.  Na een klein hapje van mijn eigen bord voelde ik de irritatie opnieuw opkomen.  Dus wisselde ik van bord met mijn echtgenoot (ook vis, maar met een zachtere saus). En zo werd het verder toch nog een gezellige avond.    Het is een mooie stad trouwens, Luik, zeker een bezoekje waard!

Advertenties

4 gedachtes over “De keer toen ik als vegetariër toch bijna stikte in een stuk vis

    1. Luik is zeker een bezoekje waard. Het loont als je op voorhand een beetje traint in trappenlopen. Ik was net ziek geweest en niet echt in vorm, en herinner me veel trappen en onderweg moeten stoppen om op adem te komen :-).

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s